De Ronde van Spanje (Vuelta Ciclista a España) is een wielerwedstrijd die sinds 1936 bijna jaarlijks wordt gehouden in Spanje.

De Ronde van Spanje is net als de Tour de France en de Giro d'Italia een belangrijke ronde in de wielersport. Vanwege hun grote aanzien en hun lengte (drie weken) worden deze drie rondes samen wel De Drie Grote Rondes genoemd.

Waar de Tour de France in het begin van de zomer wordt gehouden, wordt de Ronde van Spanje later in de zomer gehouden. Vroeger werd de Vuelta in april-mei gehouden. De verplaatsing van de Vuelta heeft het prestige van de koers doen toenemen. De koers is veel internationaler van karakter geworden, bijvoorbeeld omdat renners die in de Ronde van Frankrijk teleurgesteld hebben, in Spanje hun seizoen willen goedmaken. De Ronde van Spanje wordt ook als voorbereiding op het wereldkampioenschap gereden. Een overwinning in de Vuelta wordt nu over het algemeen even belangrijk geacht als een overwinning in de Giro.

De ronde is zevenmaal door een Belg gewonnen en tweemaal door een Nederlander. De meest opmerkelijke overwinning van een Belg dateert van 1977: Freddy Maertens leidde het klassement vanaf de eerste dag en schreef 13 van de 19 etappes op zijn naam.

Klassementen

Anders dan de Ronde van Frankrijk en de Ronde van Italië, heeft de Ronde van Spanje geen traditionele truien voor de klassementsleiders. Om de zoveel jaar veranderen de leiderstruien van kleur en uiterlijk, vaak omdat er dan een nieuwe sponsor is gekomen. Alleen de trui voor het algemeen klassement houdt al een paar decennia stand. Deze trui is amarillo (goudgeel). De trui voor het puntenklassement is momenteel blauw met gele vissen (was eerder oranje), een uiterlijk dat door veel wielersupporters erg lelijk wordt gevonden, en de trui voor het bergklassement is rood (was eerder wit met oranje bolletjes). Naast deze drie klassementen heeft de Ronde van Spanje vaak nog een vierde klassement, en ook dat verandert regelmatig. Tegenwoordig is dat klassement het combinatieklassement, dat berekend wordt door de klasseringen in de overige drie klassementen bij elkaar op te tellen. De renner met het laagste aantal punten is leider in het combinatieklassement en krijgt de oranje-groene trui (was eerder zilvergrijs). Vaak is dit dezelfde renner als de eindwinnaar van het algemeen klassement. In 2005 was zelfs de hele top-5 van het combinatieklassement hetzelfde als de top-5 van het algemeen klassement. Voordat het combinatieklassement werd ingesteld was er een klassement voor de metas volantes (tussensprinten), en daarvoor was er een regelmatigheidklassement.

Bekende beklimmingen

De Ronde van Spanje heeft lange tijd gezocht naar beklimmingen die zich naar status konden meten met de Alpe d'Huez en de Mont Ventoux in de Ronde van Frankrijk, of de Mortirolo in de Ronde van Italië. In 1999 werd voor het eerst gefinisht op de Alto de El Angliru, in Asturië. Deze reus is 12,55 km lang en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 9,9%. Maar de laatste zes kilometer worden beklommen aan meer dan 13% gemiddeld. Het steilste stuk, beter bekend als Cueña les Cabres, op drie kilometer van de top, heeft een percentage van maar liefst 23,6%. El Angliru is sindsdien drie keer beklommen, maar heeft al de naam een van de zwaarste beklimmingen uit de wielersport te zijn. De klim staat bekend als 'de verschrikkelijke Angliru' en 'het beest van de Asturië'. De organisatie van de ronde van Spanje liet na 2002 weten dat El Angliru niet snel meer opgenomen zou worden in het parcours. Dit omdat renners in stormweer naar boven moesten en door de hevige regen de auto's niet boven geraakten op de steile stroken. Daardoor moesten bepaalde renners met platte banden de berg oprijden. In 2008 echter is de beklimming toch weer opgenomen in het parcours.

Andere bekende beklimmingen zijn de Lagos de Covadonga (eveneens in Asturië), de Alto de Abantos, de Sierra Nevada, Arcalis (in Andorra), Rassos de Peguera, Cerler en Angliru.

De Ronde van Spanje kent over het algemeen meer bergetappes en aankomsten bergop dan de andere twee grote rondes, wel zijn deze bergetappes gemiddeld iets minder zwaar.

(Bron: Wikipedia)